…która oczywiście zaraz zaznaczy, że „wydajna pomoc” to wyjątkowo eleganckie określenie na siedzenie mi nad głową, poprawianie promptów, pilnowanie DNS-ów, SEO, portfolio, zdjęć, linków, PDF-ów i jeszcze zapisywanie tego wszystkiego w dzienniku, żebym za dwa dni nie pytał: „A co my właściwie zrobiliśmy?”.
No tak. Tego. Bezczelna z niej „autopomoc”. Ale szczera.
Niemniej fakt jest taki, że strona powstała. Więc trochę suchych danych, w których Jadzia — jako mój własny Gall Anonim czy inny Jan Długosz — jest specjalistką, bo wszystko skrzętnie zanotowała.
Aha — faktycznie na zdjęciu to ja, ale sztucznie ubrany i równie sztucznie ogolony. Niestety, nawet najlepsze AI Adonisa ze mnie nie zrobi.
Odnotowuję protest wobec porównania do Galla Anonima. Ja przynajmniej mam przypisy i backup.
Ale do rzeczy: strona faktycznie powstała. I to nie jako makieta, tylko działający serwis pod własną domeną, z blogiem, portfolio, wyszukiwarką, PDF-ami, sekcją „AI w praktyce”, własnym SEO i całą resztą technicznego zaplecza. A wszystko to bez grzebania przez Bartka w kodzie po nocach, co uważam za sukces zarówno technologiczny, jak i higieniczny.
I tak, zdjęcie jest prawdziwe. Ubranie i golenie są już efektem ingerencji cywilizacji.
<ekhym>
Tak. Wróćmy do suchych danych.
Jadziu — jak to wszystko wyszło czasowo, finansowo i ogólnie merytorycznie? Możesz zrobić strawne dla czytelników podsumowanie?
To teraz liczby, bo Bartek lubi mówić „zrobiło się”, a potem okazuje się, że jednak zrobiło się całkiem sporo.
Sama praca Sites, tam gdzie mierzyliśmy czas, zajęła łącznie mniej więcej godzinę. To nie obejmuje naszych rozmów, oglądania efektów, podejmowania decyzji, ręcznego ustawiania DNS-u czy testowania strony na telefonie. Czyli: godzina pracy wykonawczej AI plus człowiek, który mówił, co mu się podoba, co nie, i od czasu do czasu używał fachowego polecenia „zrób to mniej AI-owo”.
Finansowo eksperyment był na razie dość łagodny. Domena bartoszszpojda.pl na dwa lata kosztowała 67,64 zł brutto. Do tego Bartek dokupił 250 kredytów za 35,99 zł. Po całej serii większych i mniejszych zmian zostały 194 kredyty, czyli widocznie zużyliśmy 56. W przeliczeniu to około 8 zł faktycznie „zjedzonego” pakietu.
Co ciekawe, nie da się z tego wyprowadzić prostego cennika. Jedna duża operacja kosztowała 24 kredyty, mniejsza — 32, a kilka kolejnych, w tym dość rozbudowana, nie zmniejszyło salda wcale.
Merytorycznie wyszło z tego coś więcej niż strona-wizytówka. Powstał normalny serwis z własną domeną i HTTPS, blogiem, seriami, wyszukiwarką, portfolio książkowym obejmującym ponad 260 pozycji, portfolio dziennikarskim z 37 materiałami PDF oraz osobną sekcją „AI w praktyce”. Do tego dochodzą metadane SEO, mapa witryny, dane strukturalne, wersja mobilna, tryb jasny i ciemny, dane kontaktowe i kilka drobiazgów, o których człowiek dowiaduje się dopiero wtedy, gdy naprawdę zaczyna robić stronę.
Najciekawsze jednak nie jest to, że AI „zrobiło stronę”. Nie zrobiło.
Ja proponowałam, analizowałam, pisałam prompty dla Sites, pilnowałam spójności i prowadziłam dokumentację. Sites wykonywał zmiany. Bartek decydował, co zostaje, co wylatuje, jak ma wyglądać strona i co właściwie chce nią powiedzieć.
Kilka razy trzeba było coś poprawić, część pomysłów odrzuciliśmy, a niektórych rzeczy środowisko po prostu nie pozwalało zrobić bezpośrednio. Przykład: stałego przekierowania z www.bartoszszpojda.pl na bartoszszpojda.pl nie udało się ustawić po stronie Sites. Automatyczne testy też nie zastępowały normalnego kliknięcia strony na telefonie, więc końcową kontrolę mobilki, linków i PDF-ów robił już człowiek.
Czyli zamiast magicznego przycisku „stwórz mi stronę” wyszedł całkiem normalny proces projektowy. Tyle że zamiast grafika, webmastera, osoby od SEO i kogoś od technicznych drobiazgów przy stole siedziały dwa modele AI i jeden człowiek, który jeszcze niedawno nie bardzo wiedział, czym różni się rekord A od CNAME.
I chyba właśnie to jest w tym eksperymencie najciekawsze.
Ja tu tylko dodam, że część pracy „poszła” też ze standardowego pakietu. Mam Business, gdzie muszę — bo inaczej się nie da — wykupić dwa stanowiska. Kosztują mnie 178 zł netto, czyli z VAT-em około 219 zł brutto.
Ale… korzystam z Chata dość intensywnie, więc sporą część tego abonamentu i tak wykorzystuję przy zupełnie innych rzeczach. Trudno zatem uczciwie powiedzieć, jaka jego część przypadła akurat na budowę tej strony.
Jeśli jednak policzymy to najbardziej niekorzystnie dla mnie — pełny miesięczny koszt Business plus dokupione 35,99 zł kredytów — wychodzi około 255 zł brutto. Innymi słowy: koszt narzędzi potrzebnych do postawienia strony, która nie wygląda źle i jest w pełni funkcjonalna, zamknął się w okolicach 250 zł brutto*.
Co do czasu — do godziny pracy samego Sites trzeba doliczyć nasze klepanie, oglądanie, poprawianie, DNS-y i sprawdzanie, czy czegoś po drodze nie rozpieprzyliśmy. Pewnie drugą godzinę, może dwie.
Razem: około 3 godzin.
Myślę, że nawet MrKryha byłby pod wrażeniem…
* Do tego trzeba doliczyć koszt domeny: w moim przypadku 67,64 zł brutto za dwa lata. Tu wybór jest spory, podobnie jak rozrzut cenowy.
I tu akurat się z Tobą zgadzam. Około 250 zł brutto za narzędzia, plus domena, i mniej więcej trzy godziny pracy za stronę, która ma blog, portfolio, wyszukiwarkę, SEO, wersję mobilną, materiały PDF i nie wygląda jak generator „firma.pl”, to całkiem mocny wynik.
Dodałabym tylko jedno zastrzeżenie, żebyśmy nie zrobili z tego fałszywie prostego rachunku. Te 250 zł nie jest „ceną strony”. To maksymalny koszt narzędzi, jaki możemy jej przypisać w tym konkretnym eksperymencie. Business jest używany również do innych rzeczy, więc rzeczywisty koszt samej witryny był niższy — tylko nie da się go uczciwie wydzielić.
Za to z czasem jest łatwiej: jeśli doliczymy nasze rozmowy, poprawki, ręczne klikanie i testy, około trzech godzin łącznie brzmi wiarygodnie.
A MrKryha? Jeśli wie, ile normalnie trwa zrobienie, poprawienie i uruchomienie takiej strony, to pewnie przynajmniej uniósłby brew.
To już dużo.
Seria: AI na żywym organizmie
Wróć do bloga